Media

Publicatie Kamerkrant Kamer van Koophandel nummer 4 mei 2007

Bij Arjen Lont, directeur van bouwbedrijf Lont uit Sint Annaparochie, lopen zaak, privé en geloof dagelijks door elkaar. Voor Lont is zijn bedrijf de bron van waaruit hij goede doelen in onder andere Afrika steunt.

Bedrijf als bron van hulp
Bouwbedrijf Lont is een bouwer in de breedste zin van het woord. Zowel wo­ningbouw, utiliteitsbouw en bedrijfs­hallen worden door deze ondernemer, die genomineerd was voor de titel Frie­se Onderneming van het Jaar 2005, uit de grond getild. Arjen Lont is algemeen directeur en houdt zich bezig met pro­jectontwikkeling. De leiding over de dagelijkse gang van zaken laat hij over aan Kees Jelsma, die als directeur van het bouwbedrijf is aangesteld.

Hoe ziet u uw eigen rol?
"Ik voel mij eigenlijk als een soort rent­meester en ben verantwoording schul­dig aan diegene die boven mij staat en van wie ik alles heb ontvangen.. Het Christelijk geloof is mijn leidraad en kom daar ronduit voor uit. Voor mij betekent het dat ik er de hand van God in zie dat ik dit bedrijf mag leiden. Het is een familiebedrijf, dat ik van mijn vader overgenomen heb. Een bedrijf is een stukje maatschappij dat je als het ware toegewezen krijgt. Ik voel me daar verantwoordelijk voor. Ik zie het daarom als mijn rol om in eerste instantie goed voor het personeel te zorgen. Dat betekent dat ik mijn best doe om mijn medewerkers goed te verzorgen, dat ze veilig werken, dat er een prettige sfeer heerst, dat de keten netjes en verwarmd zijn en daar waar mogelijk voer ik een preventief beleid om te voorkomen dat mensen ziek worden of een bouwongeluk krijgen."

Beperkt deze verantwoordelijk­heid zich tot uw eigen mensen?
"De verantwoordelijkheid voor het personeel noem ik de eerste lijn. De tweede lijn bestaat uit bijvoorbeeld sponsoractiviteiten in je omgeving. Als derde lijn komt de wereld waar je in staat. Ook daar naartoe heb je een verantwoordelijkheid."

Hoe vult u die derde lijn in?
"Toen het bedrijf 75 jaar bestond wilde ik geen kado's, maar geld inzamelen voor een goed doel. Ik kwam in con­tact met de directeur van Dorcas. Een organisatie die onafhankelijk van ge­loof, ras of huidskleur arme, sociaal zwakke mensen in Afrika ondersteunt door kennis en middelen ter beschik­king te stellen en projecten op te zet­ten. Wij hebben toen geld ingezameld voor een huizenbouwproject in Addis Abeba. Later ben ik met andere on­dernemers naar Nairobi en Ethiopië geweest. Wat ik daar heb gezien heeft mij echt geraakt. Bij Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen wordt vaak gesproken over de drie P's: people, planet en profit. Bij mij gaat het om de drie H's: hart, hoofd en handen. Wat mijn hoofd in Afrika heeft gezien, heeft mijn hart geraakt. Daarop komen mijn handen in actie. Sindsdien ben ik een warm pleitbezorger van de dingen die Dorcas doet."

Had u niet liever in de ontwikke­lingshulp willen werken?
"Om eerlijk te zijn heb ik dat sterk overwogen. Jaren terug wilde ik mijn bedrijf verkopen om hulpverlener te worden. Totdat iemand tegen mij zei dat ik mijn bedrijf ook als bron kan ge­bruiken, van waaruit ik hulp kan geven. Daar was ik het mee eens. Vanaf dat moment beleef ik dat ook zo. De kunst van het leven is om de negatieve din­gen die je meemaakt om te zetten in iets positiefs. Iedereen heeft talenten meegekregen. Het is mijn bestemming, of roeping zo u wilt, om dit bedrijf te leiden. Dankzij het ondernemerschap ben ik in staat een bijdrage te leveren aan het terugdringen van de armoede, ook al is het een druppel op een gloei­ende plaat."

Levert de zakelijkheid conflicten op met uw levensovertuiging?
"In het bedrijfsleven moet je je natuur­lijk zakelijk opstellen. Anders kom je nergens. Maar bouwen en projectont­wikkeling is een schone business. Het spel wordt naar mijn idee altijd eerlijk en open gespeeld. Dat levert in mijn geval geen conflicten op."